Examen!

Eindelijk was het zover! Het examen stond gepland voor 27 april om 15:00 uur. Fred zou mijn examinator zijn. Met Fred had ik ook mijn allereerste proefvlucht gemaakt. Ik moest van Fred een vlucht naar Balen-Keiheuvel (Belgie, EBKH) voorbereiden. Gelukkig had ik voor mijn PLT ook al een vlucht door Belgie gepland, dus de specifieke regelgeving van Belgie zat nog wel vers in mijn hoofd.

Op de club aangekomen wilde ik nog even de vluchtvoorbereiding afmaken, maar Fred stond al aan mijn tafel. Hij dacht dat het examen om 14:00 uur zou beginnen. Daardoor voelde ik me wel enigszins opgehaast, maar haast is (bijna) nooit goed bij het vliegen, in ieder geval niet bij de voorbereiding. Dus toch maar even de laatste dingen doorgenomen en toen met Fred gaan zitten.

Eerst heeft Fred het een en ander gevraagd over emergencies en de werking van het toestel. We zijn behoorlijk lang doorgegaan op de werking van de FADEC (Full Authority Digital Engine Control), dat is de computer die het motormanagement van het toestel regelt. Vervolgens heb ik de vluchtvoorbereiding doorgesproken en heeft hij er nog wat vragen over gesteld.

Daarna zijn we gaan vliegen. Ik heb alle vliegtuigpapieren gecheckt en meegenomen en tijdens de workaround stelde Fred nog wat vragen over het toestel. Er zat nog voldoende brandstof in dus we konden meteen vertrekken. Het weer was ten noorden van Rotterdam prima, maar ten zuiden van Rotterdam waren er ook wat buien. Er hing er een boven het centrum van Rotterdam, maar daar vlogen we met de Romeo departure netjes omheen tot Dordrecht. Van Dordrecht vlogen we naar de Moerdijkbruggen, want dat was de eerste ‘leg’ van de vlucht. Bij de Moerdijkbruggen aangekomen bleek dat de wind iets minder hard was dan verwacht, waardoor ik minder ging opsturen voor de volgende ‘leg’ naar Breda.

Bij Breda liet Fred me uitwijken naar Seppe. Ik ging koers 320 vliegen, omdat ik wist dat dat ons ten noorden van Seppe zou brengen. Al snel zag ik Etten-leur liggen en de skibaan bij Rucphen, en toen zag ik het veld al liggen. Bij Seppe hebben we drie landingen gemaakt: een gewone landing, een flapless landing en een doellanding. De eerste was met aardig wat crosswind en was nogal slordig. Daar was ik niet blij mee. De tweede ging al veel beter en de doellanding ging gelukkig erg goed.

Vervolgens zijn we weer richting Rotterdam gevlogen. Op weg deden we nog een stall-oefening, steile bochten en Fred trok ook het gas dicht om een noodlanding te doen. Alles kwam goed uit en op 500ft mocht ik al weer optrekken om richting Rotterdam te vliegen.

Boven ‘Papa’ (St. Franciscus Gasthuis) moest ik een ’360′ doen om wat separatie te realiseren tussen twee kisten die wilden opstijgen van Rotterdam. Vervolgens mocht ik op 1000ft het veld ‘crossen’ en toen trok Fred boven de baan het gas dicht. Snel in zweefvlucht gebracht en via downwind, base op final gezet. Prima net over de drempel zachtjes geland. Dat ging goed.

Toch wel wennen zo’n examen; een instructeur geeft doorgaans altijd direct feedback, maar bij een examen natuurlijk niet. Daardoor was het voor mij nog wel spannend. Het was lastig weer, met best wat turbulentie en vlagerige wind en buien. Ik had hard moeten werken.

Bij het nabespreken vroeg Fred eerst wat ik er van vond. Dat is ook wel een van de dingen die ze beoordelen tijdens het examen: het ‘goed vliegerschap’ houdt ook in dat je kritisch moet zijn op je eigen functioneren. Ik heb aangegeven dat de landingen (de eerste 2) niet super waren en dat ik ook wel zenuwachtig was. Verder ging het wel ok. Fred gaf aan dat de eerste crosswind-landing niet netjes was. Ook vond hij dat ik meer om een bui heen had moeten vliegen bij Seppe. Maar alles was toch voldoende voor het examen: ik was geslaagd!

Ik ga binnenkort dus nog een lesje nemen als er een goede crosswind staat, zodat ook die landingen er goed in zitten. Nu eerst het brevet aanvragen!

De GPS-plot:

Elevation Profile
2012-04-27 examen

Posted in Praktijk | Tagged , , , , , | Leave a comment

PLT

Na nog een vluchtje noodlandingen oefenen was het zover: ik mocht mijn PLT doen! PLT staat voor ‘pre license test’ en het is een verplicht proefexamen wat je moet afleggen voordat je echt examen mag doen. Ik kreeg Freek als examinator toegewezen en hij gaf mij de opdracht mee om een vlucht voor te bereiden naar Reims (F). Deze vlucht ga je dan niet echt vliegen, maar de vlucht wordt gebruikt om te toetsen of je in staat bent ingewikkelde vluchten voor te bereiden.

De vlucht naar Reims was best ingewikkeld om voor te bereiden. Ik ben er het hele Paasweekend mee bezig geweest, want de PLT stond gepland op 10 april. Hieronder zie je een fragment van de kaart die ik heb gebruikt om een idee te geven van de kaarten die we gebruiken voor het vliegen:

Rechtsboven zie je Terneuzen en vandaar uit gaat de track naar beneden met een westwaartse knik om wat grote militaire vliegvelden te vermijden.

Op de club aangekomen zijn we even in een hok apart gaan zitten om wat rust te hebben en is Freek met de PLT begonnen. Eerst wordt je gevraagd de hele vluchtvoorbereiding door te nemen: de track op de kaart, waarom je bepaalde keuzes hebt gemaakt, door welke luchtruimklasses je komt, wat de kenmerken zijn van de gebieden waar je doorheen vliegt, waar verboden/gevaarlijke gebieden liggen, wat de kenmerken zijn van de luchthaven waar je naartoe vliegt, waar je uitwijkluchthaven ligt, welke waarschuwingen (NOTAM’s) er gelden, hoe het weer is langs de track, hoe je de weight-and-balance hebt berekend, of de landing en take-off afstanden afdoende zijn, etc. Daar ben je zo meer dan een uur mee bezig. Dit wordt gemengd met allerlei vragen over het toestel en vragen over emergencies en andere zaken.

Vervolgens wordt er natuurlijk ook nog gevlogen. We zijn eerst gaan tanken bij Foxtrot. We zijn vervolgens het eerste stuk van de navigatievlucht gaan vliegen, dus via de Romeo departure richting het zuiden. De navigatie ging op zich prima, de wind was wat anders dan verwacht, maar dat is bijna altijd zo. Bij Terneuzen aangekomen bleek dat ik het verkeerde havenhoofd aanhield en moest ik dus even corrigeren door iets meer richting het oosten te gaan vliegen. Onder Terneuzen, vlak boven de grens, gaf Freek de opdracht om uit te wijken naar Midden-Zeeland (EHMZ). Toen ik op de kaart keek bleek dat ik dan over Borssele richting Midden-Zeeland moest vliegen. Ik ben toen linksom gedraaid om weer over Terneuzen richting Borssele te vliegen. Boven Borssele bleek dat ik goed op koers was en heb ik Midden-Zeeland opgeroepen om te melden dat we eraan kwamen.

Op Midden-Zeeland hebben we de nodige landingen gedaan die je moet doen voor je examen: gewone landing, landing zonder klappen/flaps en doellandingen. Deze gingen allemaal prima en vervolgens zijn we weer richting Rotterdam gevlogen. Boven Zeeland hebben we vervolgens nog een paar keer een noodlanding gedaan, (approach to) stall oefeningen en steile bochten. Vlak onder Rotterdam heeft Freek me nog eens de motor laten afzetten en laten herstarten, dat had ik nog nooit gedaan. Wel goed om een keer meegemaakt te hebben hoe dat werkt en voelt.

Via de Hotel arrival zijn we het circuit ingevlogen waar we eerst een 360 hebben gedaan om wat ruimte te scheppen tussen ons en vliegtuigen die voor ons zaten. Vervolgens moest ik van Freek het gas helemaal dichttrekken zodra ik de baan zou redden. Dat heb ik gedaan en vervolgens de kist met een glide-in neergezet.

Bij de nabespreking had Freek best veel nuttige feedback, maar dat waren allemaal puntjes op de i, dus van Freek mocht ik direct examen aanvragen, zonder extra lessen te doen!

Hieronder de GPS-plot (ik zie dat de GPS ook heeft meegelopen met de weg naar huis, maar dat was met de auto natuurlijk… ;-) ):

Elevation Profile
2012-04-10 plt

Posted in Praktijk | Tagged , , , , | Leave a comment

Heen en weer naar Texel

Het is alweer lang geleden dat ik wat heb geschreven op mijn vliegblog. Ik heb echter ook niet echt veel gevlogen. In november helemaal niet, door mijn verjaardag en het weer wat niet mee zat. In december ben ik nog een keer touch & go’s wezen doen om de vliegroutine erin te houden. Er stonden echter nog een paar puntjes open die ik nog moest oefenen voor het examen: een navigatievlucht met uitwijk en ‘emergencies’.

Ik had op zich al wel navigatievluchten gedaan, alleen maar een paar keer met uitwijk. Daarbij moet je op een willekeurig moment van je navigatieplan kunnen uitwijken naar een ander vliegveld. De ‘emergencies’ is het oefenen van alle noodprocedures als er wat aan boord gebeurt, zoals brand, storingen, etc.

Hiervoor had ik een vlucht naar Texel gepland met Victor. Ik had al een paar keer gevlogen met Victor, maar niet recentelijk. En dan is het wel goed om weer eens met Victor te vliegen, want hij let dan toch weer op andere dingen dan mijn vaste instructeur Marco.

Op 15 januari zijn we dan vertrokken via de Mike departure richting Woerden. Na Woerden heb ik de koers gezet naar Breukelen. Bij Breukelen aangekomen ben ik overgegaan op het navigeren op het radiobaken Pampus. Dat ligt niet op het gelijknamige eiland, maar dichtbij de splitsing van de A1 in de A1 en A6. Vervolgens ben ik richting en over het baken gevlogen en heb ik de koers verlegd naar de vuurtoren bij Marken en vandaar uit naar Hoorn. Boven Medemblik trok Victor ineens het gas dicht en moest ik een noodlanding simuleren. Dat ging qua vliegen wel goed, maar ik had niet alle punten van de checklist afgewerkt, dus daar moet ik nog wat aan oefenen. Vervolgens zijn we bij Den Oever de ‘corridor’ ingevlogen: een smalle strook die van Den Oever naar Texel loopt en waar je binnen moet blijven.

Bij Oost aangekomen zag je het vliegveld al goed liggen en zijn we er geland. Het is echt een erg leuk (gras) veld. Maar we hebben snel afgerekend bij de Havenmeester want het was al best laat. Na het opstijgen hebben we nog een paar touch-and-go’s gedaan en zijn we bovenlangs Den Burg gevlogen om vervolgens koers te zetten richting de vuurtoren bij Den Helder. Langs de kust zijn we verder zuidwaarts gevlogen. Bij Petten liet Victor mij uitwijken naar Lelystad. Bij de IJsselmeerkust aangekomen kon je Lelystad al zien liggen, dus liet Victor me daar meteen weer uitwijken naar Hilversum. Daarvoor heb ik het radiobaken Pampus weer gebruikt, Want als je daar naartoe vliegt en eroverheen, dan kom je uiteindelijk op Hilversum terecht. En dat lukte ook!

Vervolgens heeft Victor me richting het laagvlieggebied onder Gouda geloodst en daar hebben we nog een motorstoring geoefend. Daarna zijn we via een Mike arrival weer naar Zestienhoven teruggekeerd. Het uitwijken ging prima, maar alleen de checklist bij noodlandingen moet ik nog even goed in mijn hoofd stampen…

Hieronder weer de GPS-plot:

Elevation Profile
2012-01-15 texel

Posted in Praktijk | Tagged , , , , , | Leave a comment

Grote solo overland driehoek

Het is al een tijdje stil op mijn blog, maar dat komt doordat een behoorlijk aantal lessen is uitgevallen door het weer… :( Een van de verplichte onderdelen van de opleiding voor het PPL-brevet is het vliegen van een grote solo overland driehoek van minimaal 150 nm (278 km). Ook deze grote solo overland driehoek was al een aantal keer uitgesteld door slecht weer, totdat het 16 oktober echt lekker weer leek te gaan worden!

Ik had al een maand eerder het plan opgevat om samen met Michel de driehoek te vliegen. We hadden bepaald dat we vanaf Rotterdam eerst naar Teuge (EHTE) zouden vliegen, van daaruit zouden we naar Midden-Zeeland (EHMZ) vliegen, en vervolgens weer terug naar Rotterdam (EHRD). Al met al ruim meer dan de minimale 150 nm. We zouden via verschillende routes naar de velden vliegen, om elkaar niet in de weg te zitten. Per slot van rekening is het een test voor jezelf, en niet een test in samen vliegen. We hadden dus aparte navigatieplannen gemaakt, maar als we dan op de velden zijn aangekomen, is het wel gezelliger om samen koffie drinken in plaats van in je eentje.

16 Oktober was het weer goed genoeg om de driehoek te gaan vliegen! Ik zou eerst nog een vliegles nemen met Marco, maar dat ging niet door omdat er een klein defect aan de kist was. Gelukkig was dat ter plekke te verhelpen. Michel kwam rond 11.00 uur naar de club en Marco nam de vluchtvoorbereiding van Michel en mijzelf apart met ons door.

Alles was in orde, dus we konden vertrekken. Marco tekende onze soloverklaringen en ik belde de tankservice (KLM Jet Center) om de tankwagen te laten komen naar het platform waar wij altijd moeten tanken met de diesels. De Robin diesels waar we in zouden vliegen (Michel in de PH-SVU en ik in de PH-SVT) tanken kerosine (JET A-1) en dat komt niet uit een gewone pomp, maar uit zo’n grote Shell tankwagen. Je taxiet dan naar het deel van het platform waar getankt mag worden, en dan komt er zo’n grote Shell tankwagen aan rijden… :) Ze zijn gewend om tienduizenden liters te tanken, dus als ze dan opeens maar 80 liter moeten tanken, dan is dat wel even opletten… Ze vragen dan ook altijd hoeveel er ongeveer in zal gaan. Dit keer ging het zonder knoeien… ;)

Na het tanken startten we allebei van Rotterdam en vlogen we onze eigen routes naar Teuge. Het weer was echt subliem, met wel 50km zicht. Er hing wel een inversie rond de 2000ft die ervoor zorgde dat boven steden een mooie donkere smog-laag zichtbaar was. Door de stabiele lucht was het wel erg lekker vliegen, met minimale of geen turbulentie.

De vlucht ging erg voorspoedig en al na 30 a 40 minuten kwam ik in de buurt van Teuge. Dan moet je onderlangs Apeldoorn, en dat is door de control zone (CTR) van Deelen. Nu is Deelen in het weekend dicht, maar je moet toch toestemming vragen om de CTR te mogen doorkruisen. Dat doe je bij Dutch Mil Info, het vluchtinformatiecentrum voor heel oostelijk Nederland. Die toestemming kreeg ik, waarna ik onderlangs Apeldoorn ben gevlogen naar punt ‘Sierra’. Vanaf dat punt vlieg je naar het Noorden en het circuit in. Gelukkig was het niet erg druk en na een eenvoudig circuitje kon ik de kist netjes aan de grond zetten. Michel zat net voor me vlak voor Teuge, dus die zat al zijn logboek bij te werken.

img_0976

Op Teuge zelf was het weer een drukte van belang. Het restaurant zat tjokvol en er werd ook parachute gesprongen.

img_0975

Na het betalen van de landing hebben we meteen een vliegplan voor de vlucht van Teuge naar Midden-Zeeland ingediend. Ook hebben we even een stempel in ons logboek laten zetten als souvenir en bewijs dat we in Teuge geweest zijn… ;)

Na een frisje in het restaurant zijn we meteen maar weer teruggelopen naar de kisten om naar Midden-Zeeland te vliegen. Na de checks gestart en opgestegen en met een wijde boog om Apeldoorn heen gevlogen om zo het navigatieplan weer op te pikken voor de vlucht naar Midden-Zeeland. Deze vlucht was met stip de meest inspannende tot nu toe. De combinatie van een erg lange vlucht (meer dan 1 uur 10 minuten) en tegen de zon in kijken in een heiige atmosfeer was erg pittig. Door het slechte zicht moest ik goed de grond in de gaten houden voor de nodige oriëntatiepunten. Gelukkig lukte dat wel goed, al kwam ik wel moe op Midden-Zeeland aan.

img_0981

Ook daar hebben we de vlucht afgerekend en meteen een vluchtplan naar Rotterdam ingediend. Ook weer een stempel en weer wat eten en drinken in het restaurant. En een SMS’je naar Marco dat we ook hier weer goed waren aangekomen. Het liep al tegen het einde van de middag, dus zijn we meteen toen de vliegplannen ingingen, weer teruggelopen naar de kisten om weer te vertrekken.

Gelukkig is de vlucht naar Rotterdam vanaf Midden-Zeeland een bekende, dus dat was weinig inspannend. Wel nog een verrassing van de verkeersleiding toen ik mij aanmeldde bij de toren van Roterdam. In plaats van de ‘standaard’ Hotel arrival bood hij mij een arrival over de rivier van Maassluis naar het centrum aan. Ik was zo verrast dat ik even een herhaling nodig had ‘Say again…’. Toen maar gauw bevestigd dat ik deze arrival wilde, want het leek me erg leuk. Dus toen ben ik bij de stormvloedkering over de rivier richting centrum gaan vliegen.

img_0985 img_1005

Bij de Euromast moest ik Noordwaarts gaan vliegen richting het Sint Franciscus Ziekenhuis (punt ‘Papa’). Vandaar mocht ik het veld oversteken en kon ik dalen van 1500 ft naar 1000 ft en het circuit in vliegen op ‘downwind’. Toen ik op final zat kreeg ik pas vrij laat de landingsklaring, waardoor ik het laatste stukje net iets minder geconcentreerd was op het vliegen, met een iets te harde landing naar mijn zin tot gevolg. Volgende keer wat strakker proberen te krijgen!

Samen met Michel nog even nagepraat en Marco gemeld dat we de tocht hadden overleefd… ;)

Al met al een erg mooie, maar inspannende ervaring zo’n lange vlucht.

Hieronder heb ik nog de GPS-plot opgenomen en de rest van de foto’s!

Elevation Profile
2011_10_16_driehoek

Posted in Praktijk | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Touch-and-go’s op EHMZ en een bezoekje aan Lelystad Airport

Het was een lekker vliegweekend! Afgelopen vrijdag ben ik touch-and-go’s op Midden-Zeeland (EHMZ) gaan doen en vanmiddag ben ik naar Lelystad Airport (EHLE) gevlogen, beiden met de PH-SVU.

Lelystad Airport

Vanmiddag had ik de SVU gereserveerd van 10:30 tot 15:00 uur om een ‘nieuw’ veld te bezoeken; eentje waar ik nog niet met instructeur naartoe was geweest. Zaterdag had ik besloten dat het Lelystad Airport (EHLE) zou worden, je raad het al, nabij Lelystad in de Flevopolder. Zaterdagmiddag had ik de vluchtvoorbereiding gedaan: de documentatie van EHLE opgezocht, het weerbericht voor zondag gecheckt, de route op de kaart uitgezet, het navigatieplan gemaakt, etc.

Zondagmorgen kwam ik op de club en daar zat Onno ook al te wachten; ik had in het rooster al gezien dat hij de PH-SVT had geboekt (het zusje van de PH-SVU). De verrassing was dat hij ook een solovlucht naar EHLE had gepland! Samen op vliegen is toch leuker, anders zit je daar op Lelystad ook maar alleen… :( We deelden even onze plannen en Marguerite wilde als instructeur onze soloverklaringen tekenen.

Vervolgens belde Onno de havendienst van Lelystad om te vragen of er nog bijzonderheden waren, tegelijkertijd belde ik de havendienst van Rotterdam om de tankwagen te ‘bestellen’. De diesels (SVT, SVU) tanken namelijk JET-A1 (kerosine) en dat komt uit die grote tankwagens (jawel, die komen ook voor zo’n klein kistje opdagen). We taxiën daarvoor naar het Foxtrot Apron, en de tankwagen komt dan daarnaartoe.  Die dingen zijn gewend om tienduizenden liters te tanken, dus als jij 60 liter wilt, moeten ze dat heel voorzichtig erin gieten… ;)

Vervolgens zijn we tegelijkertijd vertrokken naar Lelystad. Hoewel we via verschillende routes gingen, kwamen we nagenoeg gelijk aan. Het was dus de eerste keer voor mij om het circuit van Lelystad te vinden, maar dat ging prima. De luchthaven is ook vanuit de lucht goed te zien (vooral het Aviodrome valt natuurlijk erg op, met die 747 er vlak voor). De landing was een zesje; ik ving nog iets te vroeg af naar mij zin. Vervolgens heb ik de kist naast de toren (en achter een relatief gigantisch KLM-toestel… ;) ) neergezet. Na 5 minuten arriveerde ook Onno en hij parkeerde de SVT naast ‘mijn’ SVU. Toen werden we verrast door een korte colonne met Willy-jeeps uit de Tweede Wereldoorlog!?

Onno keek er ook van op! :)

We hebben de landing betaald en hebben vervolgens de terugvlucht teruggepland. We hebben de terugvlucht uitgezet met behulp van radiobakens. Dat houdt in dat je naar radiobakens vliegt (en er weer vanaf) en dat je zo je koers uitzet. Het eerste radiobaken was pampus (PAM) (hoewel de naam anders doet vermoeden, ligt het niet op het eiland…) dus richting Amsterdam. Vervolgens van PAM naar het zuid-westen richting Woerden. En dan vanaf Woerden naar het radiobaken RTM, en dat ligt al vlak bij de landingsbaan van Rotterdam.

Er kwamen wat buien aan, dus hebben we snel besproken welke uitwijk we zouden nemen als we een onweersbui tegen zouden komen en vervolgens zijn we snel vertrokken. Gelukkig verliep de terugreis zeer voorspoedig en 30 minuten later naderden we alweer Rotterdam. We namen de Mike Arrival vanaf Gouda. De Tower van Rotterdam heette ons al samen welkom (ze hadden door onze vliegplannen al door dat we samen vlogen) en we zijn na de landing achter elkaar naar de club getaxied. Al met al een schitterende tocht en ervaring!

Helaas liet de techniek mij in de steek en ik liet de techniek ook in de steek. De batterij van de IXUS was leeg en ik was vergeten mijn iPad GPS-logging aan te zetten… dus geen mooie plots dit keer en slechts een tweetal Blackberry foto’s…

Touch-and-go’s op EHMZ

Hierbij nog een kort verslag van de vlucht van afgelopen vrijdag. Ik had gepland om naar Midden-Zeeland (EHMZ) te vliegen om daar touch-and-go’s te maken. Gelukkig was het weer helemaal super!

De heenvlucht verliep voorspoedig!

*Video:start-up

Bij Midden-Zeeland aangekomen heb ik een aantal touch-and-go’s gedaan. Gelukkig was het erg rustig, dus ik kon me goed concentreren op de techniek en checks. De landingen werden steeds beter en ik merkte dat ik de diesel steeds beter begon aan te voelen! Het ging erg lekker. Vervolgens ben ik geland, heb ik de landingen betaald en heb ik een vliegplan voor de terugreis ingediend. Onder het genot van een koffie met appelgebak (aanrader als je er eens komt…) heb ik de terugvlucht voorbereid.

Er was een tentoonstelling en een soort open dag, dus ik heb ook wat rondgelopen. Ze hadden ook wat oude kistjes staan, waardoor oude tijden leken te herleven…

img_0881 img_0885 img_0888

De laatste was natuurlijk mijn oude vertrouwde SVU… ;) De terugvlucht verliep ook voorspoedig met schitterende vergezichten.

img_0889

Na een Hotel Arrival arriveerde ik in het circuit van Rotterdam. Het was er druk, want voor mij was er al een kist op 500 voet en een op 1000 voet het circuit in gestuurd. Ik moest mijn hoogte van 1500 voet vasthouden, dus zo wordt er dan ‘gestapeld’. De kisten voor mij landden al snel, maar er werd elke keer een kist tussen gepland die wilde opstijgen. Dat ging goed, totdat ik aan de beurt was voor de landing. Ik zat al op final, maar de kist die voor mij dus ging starten, stond nog opgelijnd omdat de kist die voor mij was geland de baan nog niet had verlaten. Dus kreeg ik een ‘go-around’ van de toren: vol gas en weer naar boven. Na nog een rondje circuit kon ik dan eindelijk landen. Al met al een erg leuke vlucht!

 

Posted in Praktijk | Tagged , , , , , , , , , , | Leave a comment